Veelgestelde vragen

Opstijgend vocht is water uit de ondergrond dat via de capillairen van poreus metselwerk omhoog stijgt — vergelijkbaar met water in een spons. Het ontstaat wanneer de horizontale waterdichting aan de voet van de muur ontbreekt, beschadigd of versleten is; een typisch probleem bij oudere panden die vóór de invoering van moderne normen werden gebouwd. Bij gewoon bakstenen metselwerk stijgt het meestal 50–150 cm op, bij natuursteen of gemengd metselwerk zelfs meer dan 2 m, afhankelijk van de porositeit van het materiaal en de hoogte van de capillaire opstijging.

Het is herkenbaar aan drie typische kenmerken: een horizontale „vochtrand” parallel aan de vloer, witte zoutuitbloeiingen aan het oppervlak (nitraten, chloriden en sulfaten opgelost in de bodem) en een seizoensgebonden schommeling — uitgesproken in de winter, wanneer het water niet verdampt, en minder zichtbaar in de zomer. De zouten kristalliseren bij verdamping en breken de pleister geleidelijk van binnenuit af, waardoor louter overschilderen het probleem verbergt maar niet stopt.

Condensvocht ontstaat binnen in de ruimte, niet in het metselwerk. Warme lucht neemt een bepaalde hoeveelheid waterdamp op; wanneer deze een oppervlak raakt met een temperatuur onder het dauwpunt (typisch een koude hoek, een raamdag of een koudebrug), condenseert de damp tot water. De drie sleutelfactoren zijn: dampproductie binnenshuis (douchen, koken, was drogen, de adem van de bewoners), onvoldoende ventilatie en koude oppervlakken door zwakke warmte-isolatie of een onverwarmde kamer.

Kenmerkende verschijnselen: schimmel in de hoeken en rond ramen, druppels op het glas, natte plekken op de buitenmuren in de winter en een luchtvochtigheid die voortdurend boven 65 % ligt. Het water komt hier niet uit de grond of uit de gevel — het ontstaat rechtstreeks in het huis, waardoor de oplossing ligt in betere ventilatie, minder dampproductie en warmere oppervlakken (isolatie, verwarming).

Drukvocht is water dat onder hydrostatische druk op het metselwerk inwerkt — typisch in souterrains en kelders onder het maaiveld, waar de muren het interieur scheiden van vochtige grond of tot onder de grondwaterspiegel reiken. Het water in de bodem duwt tegen de muren en de vloer van het souterrain en dringt door de kleinste scheuren, werkvoegen en zelfs door de structuur van het beton of metselwerk zelf, als deze niet tegen drukwater zijn afgedicht.

Verschijnselen: plaatselijke natte vlekken ongeacht de hoogte (in tegenstelling tot de horizontale grens bij opstijgend vocht), druppels of straaltjes water langs de muren, water in de hoeken na hevige regen of in het voorjaar bij dooi. De term bouwvocht wordt in bredere zin gebruikt voor alle vocht dat door een constructief gebrek binnendringt — zoals ontbrekende drainage, een beschadigde buitenafdichting of een niet-geventileerd souterrain. De oplossing verschilt fundamenteel van die bij opstijgend vocht: ze vereist een ingreep van buitenaf (drainage, waterdichting van de muren tegen drukwater, herstel van de regenwaterafvoer). Een injectie aan de voet van de muur alleen stopt drukwater niet — die lost enkel de capillaire opstijging op.

Ze verschillen in de bron van het water en de richting waarlangs het het metselwerk binnenkomt. Opstijgend vocht stijgt van onderaf via de capillairen van het metselwerk vanuit de grond. Drukvocht komt zijdelings of van onderaf onder hydrostatische druk (typisch souterrains onder de grondwaterspiegel). Binnendringend vocht gaat door de buitenmuur — regen via een beschadigde gevel, een gebarsten regenpijp of insijpeling via het dak. Condensvocht ontstaat binnen in de ruimte wanneer vochtige lucht op een koud oppervlak condenseert.

Elk type vereist een andere oplossing: opstijgend — een horizontale barrière aan de voet van de muur (injectie, ondersnijden); druk — buitenwaterdichting en drainage; binnendringend — herstel van gevel, afvoeren en dak; condens — ventilatie, isolatie, minder dampproductie. De grootste fout is de oorzaak verwarren en het verkeerde type aanpakken — het symptoom verdwijnt voor enkele maanden, maar het water keert terug.

Drie snelle signalen: de vochtgrens (horizontaal = opstijgend, plaatselijk = binnendringend), witte uitbloeiingen (sterke aanwijzing voor opstijgend vocht) en schimmel in de hoeken rond ramen (sterke aanwijzing voor condensatie). Bij twijfel kunt u onze korte quiz doen of het vocht ter plaatse laten meten.

Zout uit de ondergrond stijgt mee met het water en kristalliseert aan het oppervlak wanneer het water verdampt. Uitbloeiingen zijn een diagnostisch signaal — als u ze ziet, beweegt er werkelijk water in die muur. Bovendien beschadigt het zout de pleister van binnenuit; louter overschilderen verbergt het probleem, maar lost het niet op.

Schimmel begint te groeien bij een pleistervochtigheid boven 70 % binnen 24–72 uur. De sporen die in de lucht vrijkomen, zijn allergenen. Bij mensen met astma of bij kleine kinderen kunnen de symptomen binnen enkele weken optreden. Een vochtige muur is nooit alleen een esthetisch probleem.

Een droge baksteen isoleert 5–10× beter dan een even dikke vochtige baksteen. Het water in de poriën voert de warmte naar buiten. Panden met een over het hele oppervlak vochtig souterrain verbruiken doorgaans 20–30 % meer energie voor verwarming dan dezelfde droge panden.

De oppervlakkige verschijnselen (uitbloeiingen, schimmel) pakt u aan met reiniging en antischimmelverf. De oorzaak — water in de capillairen van het metselwerk — lost geen enkele verf of pleister op. Als u de waterbron niet stopt, keert het vocht binnen enkele maanden terug. Een blijvende oplossing vereist technologie (op lange termijn werkt bijvoorbeeld een injectie met WetBRICK®-gel).

Het helpt bij condensatie (luchtvochtigheid). Bij opstijgend vocht helpt het helemaal niet — het water komt niet uit de lucht, maar uit de grond. Ventileren kan enkel het koudegevoel versterken, want droog metselwerk zou beter isoleren.

Ja, het eerste adviesgesprek met meting van het vocht in het metselwerk is gratis en vrijblijvend. Wij meten met de capacitieve en de microgolfmethode — zonder boren, zonder de pleister te beschadigen.

Een capacitieve vochtmeter voor oppervlaktemetingen, een microgolfvochtmeter voor een diepte van 5–30 cm, een warmtebeeldcamera om koude plekken in kaart te brengen, en eventueel de carbidmethode (CM) voor de nauwkeurige bepaling van het massavochtgehalte wanneer documentatie voor de monumentenzorg nodig is.

Bij een gewone eengezinswoning 60–90 minuten. Bij een appartementsgebouw 2–4 uur. Bij een monument naargelang de omvang, doorgaans een halve dag. Meteen na de meting vertellen we u wat we hebben vastgesteld — geen weken wachten op een „evaluatie”.

In de muur wordt een reeks gaten van 18 mm diameter geboord, in één horizontale lijn aan de voet van de muur of in een kruisraster over het hele oppervlak. In de gaten wordt een speciaal materiaal geïnjecteerd (bij ons WetBRICK®-gel), dat zich via de capillairen verspreidt en een barrière vormt. Water uit de ondergrond stijgt dan niet langer door het metselwerk op.

Siliconen zijn vloeibaar en werken als een waterafstotende laag in de poriën. Gel is een polymeer dat zich rechtstreeks in het metselwerk vernet (cross-linkt) en een mechanisch stevige barrière vormt. Gel werkt beter in zeer natte muren (>80 % vocht) en in onregelmatig metselwerk (gemengd, natuursteen).

De muur wordt horizontaal doorgezaagd met een diamantkabel of zaag. In de zaagsnede wordt een waterdichtingsstrook (bv. PE) geplaatst. Doeltreffend, maar ingrijpend — men zaagt door de dragende lijn van de muur, en bij monumenten is het bijna nooit toegelaten.

Het principe: een elektrische lading in in de muur ingegoten draden moet de capillaire stroom omkeren. In de praktijk zijn de resultaten wisselend; onafhankelijke studies bevestigen geen blijvende werking. Wij bevelen de methode niet aan als primaire oplossing.

Ja — de volledige vergelijking met de vijf belangrijkste methoden vindt u in de sectie Vergelijking van methoden. In het kort: WetBRICK® wint in de categorieën „zeer vochtig metselwerk”, „monumenten” en „duurzaamheid”; chemische injectie is goedkoper bij gewone bakstenen muren in goede staat.

Drie hoofdproducten: WetBRICK®-gelinjectie (een blijvende oplossing voor vocht), Epasit®-saneringspleisters (herstel van het oppervlak na de injectie) en Rotia®-ruimtedesinfectie (bestrijding van schimmels, bacteriën en virussen). Specialisatie: eengezinswoningen, appartementsgebouwen, monumenten, industriële gebouwen en zorginstellingen.

Wij voeren projecten uit in heel Tsjechië en Slowakije. Voor projecten in de rest van de EU (doorgaans monumenten) hebben we een apart team dat de afspraken per project maakt.

Ja. Geen enkele opdracht is voor ons te klein. Een minimaal project begint doorgaans bij 15 m² metselwerk.

Beide. Voor verenigingen van mede-eigenaars en coöperaties hebben we gestandaardiseerde documentatie voor de goedkeuringsprocedure (technisch verslag, prijsraming, planning).

Ja. Voor projecten in beschermde monumenten stellen we standaard een technologisch stappenplan, een technisch verslag en de veiligheidsinformatiebladen van de materialen op, die we ter beoordeling voorleggen aan de monumentenzorg. De uitvoering start pas na hun goedkeuring.

10 jaar op de combinatie WetBRICK® + Epasit®, 5 jaar op de injectie alleen, zonder saneringspleister. De garantie dekt de werking van de barrière — mocht er binnen de garantieperiode opnieuw opstijgend vocht optreden in het behandelde gebied, dan herstellen we dat gratis.

De prijs hangt altijd af van het type en de staat van het metselwerk, de oppervlakte, de bereikbaarheid en de bijkomende werken. Zonder plaatsbezoek geven we principieel geen prijs — bewust, om geen misleidende cijfers te communiceren. Na het vrijblijvende adviesgesprek sturen we u een concrete raming met alle posten.

Voor grotere opdrachten ja, op individuele basis. Voor standaard eengezinswoningen doorgaans 50% voorschot en 50% na afronding.

Voor monumenten wel — het Ministerie van Cultuur, het NPÚ en regionale programma's. Voor gewone woongebouwen deels via het programma Nová zelená úsporám (onderdeel isolatie). Wij helpen u wegwijs te raken in de actuele programma's, maar we zijn geen subsidieagentschap.

Nee. Wij werken tijdens de gewone gang van zaken. De trillingen zijn minimaal, het boorgeluid is vergelijkbaar met gewoon doe-het-zelfwerk en het stof zuigen we af. Bij appartementsgebouwen regelen we de toegang per verdieping volgens de planning.

Doorgaans 1–3 dagen per 100 m² metselwerk bij gewone baksteen. Bij natuursteenmetselwerk of een moeilijke bereikbaarheid kan dit uitlopen tot 5–7 dagen. De saneringspleister Epasit® wordt aangebracht nadat de muur is uitgedroogd, doorgaans 4–6 weken na de injectie.

Het water in de capillairen heeft tijd nodig om uit te drogen. De eerste zichtbare verbetering (vlekken die verdwijnen, een groter droog oppervlak) treedt op na 2–6 maanden. Volledige uitdroging van het metselwerk duurt 6–18 maanden, afhankelijk van de muurdikte en het binnenklimaat.

Na de injectie blijft er water in de muur dat naar buiten moet. Een gewone pleister zou dit opsluiten, barsten en de zouten zouden opnieuw uitbloeien. Epasit® is een saneringspleister met een grote porositeit — het laat het water naar buiten en houdt de zouten binnenin vast, waar ze geen schade aanrichten. Samen met de WetBRICK®-injectie biedt dit een volledige garantie van 10 jaar.

Ruimtedesinfectie — het bestrijdt schimmels, bacteriën en virussen, zowel op oppervlakken als in de lucht. Wij bevelen dit aan na de injectie in ruimten waar uitgebreide schimmel aanwezig was. Het gebeurt snel (één ingreep, enkele uren), zonder chemicaliën die na het verluchten gevaarlijk zijn voor mens of dier.

Ja, dat is onze specialisatie. WetBRICK® vindt juist in de monumentenzorg veel ingang, omdat het geen breekwerk, zaagwerk of andere ingreep in de stabiliteit vereist. Tot onze referentieprojecten behoren de Burcht van Bratislava en de Zwinger in Dresden.

Wij stellen de volledige documentatie op: een beschrijving van de technologie, de materiaalfiches van WetBRICK® (die neutraal zijn en de esthetiek niet aantasten), de veiligheidsinformatiebladen en een boorplan. Dit wordt voorgelegd aan het NPÚ of de plaatselijke dienst Monumentenzorg. De goedkeuring duurt doorgaans 4–12 weken. Wij voeren de werken pas uit na goedkeuring.

De geboorde gaten van 18 mm, in één lijn aan de voet van de muur of in een kruisraster over het hele oppervlak, worden na de injectie afgewerkt met dezelfde structuur als de omliggende pleister. Na 6 maanden zijn ze op normale kijkafstand niet meer zichtbaar. Bij zichtmetselwerk (gevelsteen, natuursteen) passen we de werkwijze licht aan, zodat de gaten in de minder zichtbare voegen worden geplaatst.