Nasza specjalizacja

Osuszanie budynków objętych ochroną konserwatorską.

WetBRICK® sprawdza się w konserwacji zabytków, ponieważ nie wymaga kucia, cięcia ani żadnej innej ingerencji w statykę budynku. Do naszych projektów referencyjnych należą Zamek Bratysławski oraz Zwinger w Dreźnie.

Najważniejsze informacje

Ingerencja:: Bez kucia, bez ingerencji w statykę
Dokumentacja:: Kompletne materiały dla NPÚ i miejscowych urzędów ochrony zabytków
Zatwierdzanie:: Załatwiamy w Państwa imieniu, zwykle 4–12 tygodni
Odwracalność:: Zgodnie z Kartą Wenecką i wytycznymi NPÚ

Bez kucia, bez ingerencji w statykę.
Kompletna dokumentacja dla NPÚ / miejscowych urzędów ochrony zabytków.
Zajmujemy się procesem zatwierdzania w urzędach w Państwa imieniu (zwykle trwa on od 4 do 12 tygodni).
Karty charakterystyki i specyfikacje materiałowe WetBRICK® są neutralne — nie wpływają na estetykę.

Dlaczego jest to trudne?

Osuszanie zabytków różni się od osuszania zwykłych budynków.

Wilgoć w zabytkowym murze oznacza jednoczesne występowanie wody, soli i zmienionej struktury materiału. NPÚ i miejscowe urzędy ochrony zabytków stawiają rygorystyczne warunki — chronią oryginalne elementy, kształty i charakterystyczne cechy budowli. Wiele powszechnych metod osuszania (iniekcje chemiczne, podcinanie, folie, klasyczne tynki renowacyjne) trwale uszkadza zabytkowy mur. Nasze rozwiązanie zapobiega tym problemom.

Z czym musi uporać się osuszanie zabytku?

Diagnostyka soli

Siarczany, chlorki i azotany zachowują się odmiennie. Chlorki i azotany są higroskopijne — przyciągają wilgoć bezpośrednio z powietrza, przez co mur pozostaje „mokry” nawet po usunięciu źródła. Zasolenie mierzymy metodą karbidową i na podstawie wyniku proponujemy odpowiednią procedurę.

Odwracalność interwencji

Karta Wenecka oraz wytyczne NPÚ wymagają, aby zastosowane techniki można było w przyszłości usunąć bez uszkadzania oryginału. Żel WetBRICK®, wprowadzany do otworów 18 mm u podstawy ściany, spełnia tę zasadę — otwory można zaprawić, statyka pozostaje nienaruszona, a materiał nie ingeruje w widoczną strukturę.

Paroprzepuszczalność muru

Zabytkowy mur musi „oddychać”. Folie, taśmy hydroizolacyjne czy nowoczesne tynki cementowe zaburzają tę równowagę. Tynk renowacyjny Epasit® o wysokiej porowatości wypuszcza wodę na zewnątrz, a sole zatrzymuje wewnątrz — jest kompatybilny z tynkami wapiennymi i murem kamiennym.

Współpraca z urzędami

Dla każdego projektu zabytkowego przygotowujemy kompletną dokumentację: procedurę technologiczną, karty materiałowe, karty charakterystyki, projekt przekroju wierceń oraz dokumentację fotograficzną badań sondażowych. Przedkładamy ją NPÚ, miejscowemu urzędowi ochrony zabytków lub właściwemu organowi gminnemu. Prace realizujemy dopiero po uzyskaniu zgody.

Proces zatwierdzania — jak zazwyczaj przebiega?

01Niezobowiązujące oględziny oraz pomiar wilgotności i zasolenia na miejscu.
02Propozycja procedury osuszania zgodnej z charakterem budowli.
03Przygotowanie dokumentacji dla konserwatorów (3–5 dni roboczych).
04Złożenie wniosku i komunikacja z NPÚ / wydziałem ochrony zabytków (zwykle 4–12 tygodni).
05Realizacja po uzyskaniu zgody, protokoły końcowe i dokumentacja fotograficzna do archiwum.

Planują Państwo osuszanie budynku zabytkowego?

Bezpłatna konsultacja, w tym wstępny zarys procesu zatwierdzania.

Umów niezobowiązującą konsultację →

RealizacjeProjekty referencyjne — Zamek Bratysławski, Zwinger, szpital w Nymburku.WetBRICK® — iniekcja żelowaTrwała bariera przeciw wilgoci podciągającej bez kucia.